21.09.2026
6f5d6829

1995 yılında Avustralya’da geliştirilen ve tasarlanan bir otomobil, Endonezya hükümeti tarafından ülkenin “halk arabası” olarak seçildi.

Proje, Millard Design Australia tarafından yaratıldı. 1990 yılında merhum Gary Millard tarafından kurulan şirket, Holden, GM, Mitsubishi, Ford ve McDonnell Douglas için otomotiv ve havacılık tasarımı, CAD geliştirme ve özel proje yönetimi alanlarında uzmanlaşmıştı.

Millard, 1994 Buick XP2000 konsept otomobilini de inşa eden firmaydı. Gazeteci Bill Tuckey, 4 Mayıs 1998 tarihli Australian Financial Review’de şöyle yazmıştı:

Buick XP2000, GM’nin gelecekteki dört kapılı sedanlar için vizyonunu sergiliyordu.

1994-2002 yılları arasında Paul Beranger, Millard’ın baş tasarımcısı olarak görev yaptı. Kariyerine 1968’de Holden tasarım stüdyosunda başladı; HQ-HZ, LC/LJ, LH/LX Torana modelleri ile Gemini üzerinde çalıştı. Ayrıca CUB olarak bilinen iki kişilik şehir otomobilini de tasarladı.

1988’de Nissan’ın Avustralya tasarım departmanının başına geçti ve ardından Millard’a geçti. 2002’de Toyota onu Avustralya tasarım stüdyosunu kurması ve yönetmesi için davet etti. 2012’de emekli olduktan sonra kendi tasarım danışmanlık şirketini kurdu.

Otomotiv dergileriyle de işbirliği yaptı ve endüstriyel otomotiv tasarımı üzerine en iyi eserlerden biri kabul edilen *Crayon to CAD* kitabını yazdı. Ayrıca Ford motorlu sadece 12 adet sağ direksiyonlu De Tomaso Mangusta’dan birine sahip.

Paul Beranger, Endonezya otomobil projesinin nasıl başladığını şöyle hatırlıyordu:

Beranger’e göre BPIS ilk olarak İngiliz Rover ile görüşmüştü. Şirket, yaşlanan Austin/Rover Metro temelinde bir araç önermiş ancak Endonezyalı mühendisleri eğitmeyi reddetmişti. BPIS için bu kabul edilemezdi.

Aynı dönemde Victoria eyaleti Sanayi Bakanlığı, Avustralya otomotiv sektörünün yeteneklerini aktif olarak tanıtıyor ve yabancı heyetleri düzenli olarak ağırlıyordu. Bu ziyaretlerden birinde Endonezya hükümeti temsilcileri ve BPIS yetkilileri Millard Design’ı gezdi.

Proje, konsept yaratımından mühendislik tasarımına, prototip üretimine, testlere ve seri üretim hazırlığına kadar tam bir geliştirme döngüsü öngörüyordu. Otomobil, Endonezya’nın Sulawesi adasında yaşayan nadir bir kuş olan Maleo’dan adını aldı.

İlk işlerden biri teknik uzmanları işe almak ve aralarında Endonezya havacılık şirketi IPTN’den gelen 150’ye yakın mühendisin Melbourne’deki Millard tesisinde rotasyonlu eğitim almasını sağlamaktı. Eski Holden tasarımcıları Chris Emerson ve Bunker Bradley de projeye katıldı.

Paul Beranger’e göre yeni uzmanların gelişi tasarım çalışmalarını önemli ölçüde hızlandırdı.

Maleo, ilk günden itibaren çok şık bir otomobil oldu.

Beranger, sıkı geliştirme takvimi ve sınırlı bütçenin prototiplerin yapımında alışılmadık çözümler gerektirdiğini hatırlıyordu.

Baş tasarımcı olarak Paul, aracın görünümü için temel gereksinimleri şöyle tanımladı:

Güç ünitesi olarak Orbital Engine Company tarafından geliştirilen 1.2 litrelik iki zamanlı motor seçildi.

Parça tedarikçileri Maleo projesindeki rollerini gururla sergiliyordu.

Dış ve iç mekanın tam boy kil modelleri onaylandıktan sonra karoser panelleri ve kapılar dahil ek parçalar fiberglastan üretildi. Toplamda beş adet tam fonksiyonel prototip yapıldı, ayrıca beş araç daha Endonezyalı uzmanlara komple montaj eğitimi vermek için mühendislik atölyelerinde kullanıldı.

Projenin ilerleyişi hakkında bir video çekildi; hâlâ YouTube’da bulunabiliyor. Paul Beranger bu videoyu sevgiyle anıyor:

Ardından proje 1997 küresel finansal krizinden ağır darbe aldı. Paul Beranger şöyle hatırlıyordu:

İşlerini genişletmeyi bekleyen Avustralyalı tedarikçiler için projenin iptali büyük bir darbe oldu. Birçoğu zaten ihracatı artırmak ve Asyalı şirketlerle ortak girişim kurmak için hazırlık yapmıştı.

Tamamlanan beş Maleo prototipine ne oldu? Beranger’e göre:

Maleo projesi kapatıldıktan kısa süre sonra Victoria eyaleti hükümeti bu kez Rus bir heyeti ağırlayan yeni bir ticaret ve sanayi heyeti düzenledi. Paul şöyle hatırlıyor:

Rus temsilciler çok etkilendi. Ziyaret bitmeden önce, çalışır durumdaki sol direksiyonlu prototipin Moskova’ya gönderilerek dönemin Belediye Başkanı Yuri Luzhkov’a gösterilmesi konusunda anlaşma sağlandı.

Paul o toplantıyı net bir şekilde hatırlıyordu:

Devam etti:

Ardından Avustralyalılara aracın yapımıyla ilgili pek çok soru soruldu.

Rus pazarı için en basit versiyon planlandı; sınırlı renk ve donanım seçeneğiyle.

Moskova’daki Avustralya Büyükelçiliği’ndeki sunumun ardından Avustralya’nın Rusya Büyükelçisi Ruth Pearce tarafından resmi bir resepsiyon düzenlendi. Daha sonra ZİL fabrikasında sedan üretimini organize etmek üzere niyet protokolleri imzalandı. Modelin 2003’te üretime geçmesi planlanıyordu ve Avustralya medyası projeyi yakından takip etti.

Ancak bu plan da beklenmedik şekilde iptal edildi. Paul nedeni şöyle açıklıyor:

Her açıdan Maleo ve Rus “halk arabası” projeleri, siyasi ve ekonomik olaylar nedeniyle iptal edilmiş olsalar da, ilgili herkes için olağanüstü bir başarıydı.

Yine de bu deneyim, Gary Millard’ın Avustralyalı parça üreticilerinin ve otomotiv tasarımcılarının dünya standartlarındaki yeteneklerini küresel otomobil üreticilerine ve tedarikçilere gösterme hayaline yeni bir ivme kazandırdı.

Bu fikrin sonucu, eşsiz aXcess Australia konsept otomobili oldu.

aXcess Australia’nın dış ve iç tasarımını Millard Design’dan Frank Chindamo ve Ian-Hong Huang gerçekleştirdi; Paul Beranger ise tasarım proje direktörü olarak görev yaptı.

aXcess Australia programı Gary Millard tarafından başlatıldı. 130 bağımsız Avustralyalı parça üreticisi ve tasarım şirketi, federal hükümet, CSIRO araştırma kuruluşu ile Victoria, Yeni Güney Galler, Queensland ve Güney Avustralya eyalet hükümetlerinin desteğiyle konsept, 9 Şubat 1998’de Avustralya Parlamentosu binasında resmen tanıtıldı. Ardından Kuzey Amerika, Avrupa ve Güneydoğu Asya’da kapsamlı bir uluslararası tur attı.

Proje büyük başarı kazandı. Tahminlere göre aXcess Australia sayesinde Avustralyalı otomotiv parça üreticileri yaklaşık 950 milyon ABD Doları değerinde yeni ihracat siparişi aldı.

Bu önemli Avustralya otomotiv tarihi parçası bugün Victoria Müzesi’nde görülebilir.

Gary Millard 2017 yılında vefat etti.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir